اومدی مثل یه رویا تو شبای بی ستارم نرو دیگه ماه روشن تا ابد بمون کنارم

تو شدی دارو ندارم شدی مرحم واسه دردام به تماشات که نشستم شده بودی همه دنیام

مثل دریا با صراخت منو از غصه بریدی عمره ام رسید به آخر تا که بی پروا بریدی

تو یه ناجی عزیزی که خدا اونو به من داد اینو یه حس حقیقی تو دلم میکنه فریاد